Hangi Ortama Hangi Zırh?

Endüstriyel bir tesis veya çelik yapı tasarlanırken sorulması gereken ilk soru şudur: “Bu yapı neye maruz kalacak?” Bir iç mekan deposu ile deniz kenarındaki bir liman vincini aynı boya sistemiyle korumaya çalışmak, hem teknik hem de mali bir hatadır. ISO 12944 standardı, bu karmaşayı önlemek için çevresel koşulları sınıflara ayırır. İşte projenizin kaderini belirleyen o sınıflar:

C1 – Çok Düşük (İç Mekan) Isıtmalı binalar, ofisler, okullar… Hava kirliliğinin olmadığı, nemin kontrol altında tutulduğu yerler. Burada standart bir boya yeterli olabilir.

C2 – Düşük (Kırsal Alanlar) Düşük kirliliğe sahip dış ortamlar veya ısıtmasız depolar. Hafif sanayi bölgelerinde çeliğin nefes alabileceği en “insancıl” ortamdır.

C3 – Orta (Kentsel ve Hafif Sanayi) Şehir içindeki yapılar veya orta derecede kükürt dioksit kirliliği olan sanayi bölgeleri. Çamaşırhaneler veya gıda tesisleri gibi yüksek nemli iç mekanlar da bu sınıfa girer. Koruma seviyesi burada ciddileşmeye başlar.

C4 – Yüksek (Sanayi ve Kıyı Bölgeleri) Endüstriyel tesisler, kimya fabrikaları ve kıyı şeridindeki (tuz oranı düşük) yapılar. Agresif bir atmosfer vardır; burada yapılacak bir boya hatası korozyonun metali hızla kemirmesine neden olur.

C5 – Çok Yüksek (Agresif Sanayi ve Deniz) Yüksek kirliliğe sahip sanayi bölgeleri veya doğrudan tuzlu su spreyine maruz kalan kıyı yapıları. Nem ve kirlilik en üst düzeydedir. Ald Proje Yönetimi olarak en çok tecrübe kazandığımız ve mühendislik disiplininin en kritik olduğu sahadır.

CX – Ekstrem (Deniz ve Offshore) Açık deniz yapıları, platformlar ve aşırı nemli/tuzlu ortamlar. Burada hata payı sıfırdır; özel kaplama sistemleri ve çok katmanlı koruma zorunludur.

Özetle; Projenizin bulunduğu konumu doğru analiz etmeden boya seçimi yapmak, karanlıkta ok atmaya benzer. Biz, saha keşfi aşamasında korozyon sınıfınızı net olarak belirleyerek, ne eksik ne de fazla; tam ihtiyacınız olan koruma kalkanını tasarlıyoruz.